Roadtrip Alpen

Roadtrip Alpen

By admin , juli 25, 2013

Het is nu zondag 21 juli 2013, de dag dat we eigenlijk thuis zouden komen en de dag na onze Alpen trip. Op dit moment heb ik mijn oren nog dicht zitten van het hoogteverschil tijdens de trip, maar voel me zeer voldaan! We hebben 2700 kilometer in 7 dagen gereden, en dat voelt goed!

Dit hele avontuur begon een jaar geleden al in mijn hoofd te broeien. In de eerste instantie kon ik niemand enthousiast genoeg krijgen om mee te gaan. Iedereen wou wel in de Alpen rijden, maar niet er naar toe rijden. Auto en aanhanger, hotel, luxe… Allemaal woorden waar ik niet aan zat te denken met deze trip… Heb het even laten rusten, maar ondertussen al wel een route uitgezet. Later nog maar eens gevraagd, en gelukkig wou mijn broer wel mee! In de eerste instantie even een twijfel, in verband met het financiele plaatje van een student, maar zondag 14 juli 2013 zijn we toch van start gegaan!

Dag 1, 14 juli 2013

 

 

Vandaag wouden we veel kilometers maken, zodat we diep in België konden overnachten en we al een flink eind op weg waren. Op het laatste moment werden deze plannen gedwarsboomd, omdat onze opa 80 werd en hier op zondag een fotoshoot voor was gepland. ‘s Ochtend hebben we dus eerst een fotoshoot gehad, gevolgd door een afscheid en uitzwaaien van de hele familie!

 

In Nederland hebben we vanaf Deventer alleen maar snelweg genomen tot de grensovergang bij Eindhoven. Dit was alleen maar de A50 volgen, dus ruim 130km gas geven en niet nadenken… Hierdoor zijn we dus bij Eindhoven de afslag voorbij geschoten. Een stukje verderop hebben we even gestopt bij wegwerkzaamheden. Omdat er op zondag niemand aan het werk was, stonden we niemand in de weg. Even een slok drinken en de route opnieuw bepalen, en we wouden weer verder. Totdat ik mijn motor zag. Deze zat helemaal onder de olie!! De boel even na gekeken, maar geen lekkage gevonden. Oliepeil gemeten, en deze zat ruim boven z’n maximum niveau. Bleek dus dat er veel olie in heeft gezeten, welke eruit is gewerkt via de carterontluchting. Omdat dit gewoon een los slangetje is, heeft dit alles onder gesmeerd. Ik zal thuis wel opvangbakje hiervoor maken. Voor nu, niets aan doen en gewoon door rijden!
Rond half 7 kwamen we uiteindelijk aan op de camping in België. Dit was een klein veldje waar een paar caravans stonden. Er waren douche en toilet aanwezig, dus vonden wij het prima. Na het opzetten van de tenten, kregen we toch wel trek en zin in een welverdiend biertje na de eerste dag. Hier moesten we wel een paar honderd meter voor lopen, maar dat was het ook wel waard. We hebben een heerlijk broodje kebab gehad waar het vet nog vanaf droop, met wat patat dat tegen viel voor Belgische begrippen. Na het eten op zoek naar een bar, maar deze was er niet. We werden door de snackbar eigenaar naar het sportveld verwezen, in de buurt van onze camping, maar die zat dicht. Weer naar de snackbar om een paar blikken op te halen, die we bij te tent maar hadden opgedronken. Hebben we ook de nodige lichaamsbeweging weer gehad.
Al met al hadden we vandaag ongeveer 300 kilometer gereden.

 

Dag 2, 15 juli 2013

 

Omdat we veel kilometers willen maken overdag, hebben we afgesproken dat we elke ochtend op tijd uit bed gaan. 7u ging dus de wekker al, en we hebben ons bivak opgepakt. Half 9 zaten we op de motor, om 200 meter verderop bij de Lidl te gaan ontbijten. Gelijk wat eten voor onderweg gehaald. Half 10 waren we weer onderweg voor de eerste echte kilometers van vandaag.

 

Het reed allemaal lekker door, en om 11 uur hadden we de eerste 100 kilometer al achter de rug. Onderweg is er niet veel bijzonders gebeurd. We hebben voornamelijk binnendoor wegen gepakt, en we hebben genoten van de Belgische omgeving.

 

Hoe later het op de dag werd, en hoe meer zon er ging schijnen, hoe meer last ik kreeg van hooikoorts. Het begon met snotteren, wat al lastig genoeg is met een helm op. Later had ik zo last van branderige ogen dat ik moeite had m’n ogen open te houden en ze scherp te stellen op de weg. Rond 4u hebben we even een pauze genomen. Dit was een zijstraatje van de grote weg, en bij het remmen en de weg insturen, reed ruben bijna een sloot in. Deze was slecht zichtbaar door de hoge begroeiing. Na het drinken heb ik even op straat m’n ogen dicht gehad. M’n bedoeling was om dit 2 minuten te doen, maar Ruben deed dit ook, en een half uur later werden we beiden wakker… Dit was niet de bedoeling, maar het heeft me wel goed gedaan!

 

Rond 18:15u kwamen we aan op de camping. Ook dit was weer een kleine camping, waar voornamelijk trekkers stonden. Naast ons stond een Nederlands stel, die ons aan bood hun restjes op te maken. Dit was zeker welkom, en ging er ook goed in! Tijdens het eten kwamen we met deze mensen aan de praat. Het bleek dat hun dochter bij ons in de buurt woont, en een collega is van een vriendin van ons! Wat een kleine wereld, huh?!

 

Dag 1 hadden we nog 2 biertjes over, die we vanavond maar hadden opgemaakt. Rond half 11 vonden we het wel tijd om te gaan slapen. Na 358 kilometer, waren we ook wel moe.

 

Dag 3, 16 juli 2013

 

Toen we ‘s ochtends wakker werden, was alles nat van de dauw. De tenten zijn nat ingepakt, met het idee deze ‘s avonds eerst maar te laten drogen. Het ontbijt bestond uit broodjes wat nog over was van dag 2.

 

Onderweg zijn we veel tijd verloren in Strassbourg en Basel, een duidelijk verbeterpunt voor de volgende roadtrip! In Strassbourg wou ik nog langs een motorzaak om te kijken naar een nieuwe helm(Icon Variant), maar deze motorzaak had geen Icon helmen op voorraad liggen. Hier hebben we wel even nieuwe kettingspray gehaald, omdat mijn compacte reis spray na 2 motoren in spuiten al leeg was. Dat had ik zelf natuurlijk ook wel kunnen bedenken…

 

Rond 18:15u kwamen we aan op de camping in Andermatt, aan de voet van de Alpen. Wederom een trekkers camping, maar prima te doen. Douche en toilet waren onder het gebouw van de skilift. Na het opzetten van de tent, zijn we gaan eten bij een restaurant in het dorp. Een biertje of 2 gingen er ook wel goed in.

 

Dag 4, 17 juli 2013

 

‘s Nachts heeft het blijkbaar aardig geregent, dus konden we alles weer nat inpakken. Toen alles weer was ingepakt, hebben we bij de Coop op de stoep weer ontbeten. Daarna, 50 meter verderop, even getankt. Hier ben ik heen gereden.

 

Na het tanken wou de motor ineens niet meer starten. Bleek dat de zekering was doorgebrand. Een nieuwe zekering brandde ook gelijk door, en de tankstation eigenaar begon al aardig ongeduldig te worden dat we op zijn stationnetje aan het sleutelen waren. Ik heb de motor toen maar even naar de parkeerplaats van de Coop geduwd, waar we de motor hebben gedemonteerd. Uiteindelijk bleek een stekker van de cigarettenaansteker de boosdoener(en ik rook niet eens meer!!). De stekker in questie was afgebroken, en kwam tegen het frame aan, wat kortsluiting veroorzaakte. Nadat alles weer ingetaped, had ik geen nieuwe buiszekeringen meer. Ruben had nog een autozekeringhouder van zijn acculader ‘over’, dus deze provisorisch in mijn motor gesleuteld. Nu konden we weer rijden!

 

Vandaag was de eerste dag van de route door de Alpen. Wat een adembenemende wereld!! We hebben zo veel mooie stukken gezien, dat we tijd te kort hebben om alles goed te bekijken en te fotograferen. Met de lunch hebben we in een droge rivier gezeten, waar in het voorjaar met geweld het smeltwater doorheen stroomt. Nu was het een relatief lullig stroompje, waarnaast we ff lekker hebben kunnen lounchen.

 

Later in de middag hebben we onderweg een paar druppels regen gehad. Niet genoeg om echt nat van te worden, maar het zag er wel dreigend uit. Rond 18:30 kwamen we aan op de camping in Italië. Na het inchecken begon het wat harder te regenen, maar gelukkig nog niet zo lang. Tussen de buien door toch de tent kunnen opzetten. Daarna begon het al snel weer harder en langer te regenen. Net op tijd binnen! Het avond eten bestond uit pizza(je bent toch in Italië he…) en een biertje, op een overdekt terras. Dat overdekte was ook wel nodig, want het regende flink hard ‘s avonds! Toen het iets droger werd, zijn we maar snel de tent in gekropen.

 

Dag 5, 18 juli 2013

 

Dag 2 van de Alpen tour, de dag dat we de bekende Stelvio gaan rijden! Half 9 waren we onderweg naar het ontbijt. Na een paar kilometer hebben we bij een typisch Italiaans klein buurtsupertje wat eten gehaald, en dit op de stoep opgegeten. Half 10 waren we weer onderweg.

 

We hebben weer genoten van de prachtige omgeving in de Alpen, besneeuwde bergtoppen, overal stroompjes van smeltwater door de bergen, prachtige goed onderhouden stuurwegen. Onderweg kwamen we een kudde berggeiten tegen die de weg over staken. Hier natuurlijk even netjes voor gewacht, hoewel ze niet netjes gebruik maakten van het zebrapad… Tuig! :-p

 

Op de camping had ruben z’n olieniveau nog even bijgevuld. Er kon nog een liter bij in! Dit bleek later ook te veel te zijn, omdat de olie er bij de carterontluchting uit kwam. Zelfde probleem als bij mij; te veel olie.

 

Toen we om half 1 in Davos aan kwamen, zijn we een leuk tentje wezen opzoeken waar we wat konden eten. Dit is een Amerikaans zaakje geworden, waar we Amerikaanse burgers konden halen. Altijd goed!!

 

Na de lunch zijn we doorgereden richting de Stelvio Pass. Dit was nog een paar uur sturen over de leuke wegen in de Alpen. Onderaan de Stelvio Pass wou ik even een foto maken, dus ik stuurde de berm in. Ruben volgde mij, en bij het neerzetten van de motor verloor hij z’n evenwicht, waardoor hij de motor moest neerleggen. We hebben samen de motor weer overeind gekregen, toen bleek dat de voorste bevestiging van het zadel los zat. Op zich een kleinigheid, maar omdat we er niet goed bij konden, moest alle bagage van de motor af. Dit was ook vlot gepiept. Bij het contact maken in het slot, kwam er een vonk vrij. Bleek dat het slot een sluiting had gemaakt, een probleem wat Ruben al vaker had gehad. We hebben de zekering vervangen, waarna we weer verder konden rijden. De Stelvio Pass, Yess!!

 

De Stelvio Pass was een pass waarvan ik al een hele poos droomde om een keer met de motor te rijden. Nu was het dan eindelijk zover. Toen we onderaan de pass stonden, wist ik nog niet zeker of dit het bekende stuk was. Eigenlijk had ik verwacht dat we dat stuk andersom zouden rijden. Na een aantal bochten keek ik eens naar beneden, dit was dus wel het bekende stuk van de foto’s! We konden nog een stukje verder naar boven, waar ik netjes op Ruben heb gewacht. We hebben de motoren aan de kant gezet, want dit moment moest natuurlijk vastgelegd worden! Na een paar über-touristische foto’s gemaakt te hebben, zijn we weer verder gaan rijden. De pass werd vanaf toen alleen maar mooier en spectaculairder. Helemaal bovenaan kwamen we in de sneeuw. Op het laatste moment besloot ik de motor in de sneeuw te parkeren en hier wat foto’s van te maken. Kennelijk had ik niet helemaal opgelet, want 100 meter verder stond het bord met “Passo dello Stelvio, 2758 meter”. Hier nog maar een keer gestopt voor wat toeristische kiekjes. Weer een paar honderd meter verder kwamen we in het ski-dorpje bovenop de Stelvio Pass. Ook hier weer wat foto’s gemaakt. Wat een uitzicht, wat een spectaculair tavereel!

 

Ik dacht dat we alles nu wel zo’n beetje gehad hadden, maar we zaten nog niet eens op de helft! De afdaling komt nu! Voor het zicht ook heel mooi, maar de weg was ge-ni-aal!! Vol gas van bocht naar bocht, en dat waren er veel…!! Gas, remmen, sturen, gas, remmen, sturen, gas, remmen, sturen, Héérlijk! Ik kon er geen genoeg van krijgen, wat een genot is dat met zo’n supermotard! Bijna beter dan een orgasme! Ik voelde dat het onderweg begon te regenen, maar had het bijna niet in de gaten met dat geslinger! Eenmaal in het dorpje(Trafoi) onderaan de pass aangekomen, waren we zeiknat! Even overleggen wat we gaan doen, natte tent opzetten in een nat pak op een natte camping in de regen, óf een hotel pakken, de spullen laten drogen voor de volgende dag, een nachtje slapen op een goed bed, en de volgende dag weer fris en fruitig op de motor.

 

Nou, ik ben blij dat we voor het hotel hebben gekozen. Niet zozeer vanwege de bovenstaande voordelen, maar meer omdat ik het zo gezellig heb gehad. Na het inchecken hebben we de spullen op de kamer neer gelegd en even snel gedouched. Iets verderop zat een hotel met een Italiaans restaurant, waar we prima hebben gegeten. In de eerste instantie was ruben zo moe, dat hij geen zin meer had in een biertje in ons eigen hotel. Ik wou sowieso nog wel een biertje drinken, dus wou al afscheid nemen voor die dag. Toch wou hij nog wel ‘even’ mee voor 1 biertje. Dat werden er al snel 2, en later zelfs nog een derde! We hebben gewoon aan de bar gezeten, en met de eigenaresse geouwehoerd over van alles en nog wat. Muziek studio’s onderin het hotel, spirituele dingen, levensbeschouwelijke dingen, haar hotel, haar huwelijksdag en kinderen, creatieve zaken, kortom; van alles en nog wat! Ik had er die avond een nieuwe Facebook vriend bij gekregen(Jeey!). Omdat we de volgende ochtend weer op tijd wouden rijden, ben ik op een gegeven moment toch maar m’n bed in te duiken. Ruben was toen 2 biertjes geleden al naar de kamer gegaan. Vlak voordat ik naar bed ging, heb ik haar beloofd om de volgende dag met haar mee te gaan naar haar schilderijen expositie. We hadden vandaag ongeveer 250 kilometer gereden.

 

Dag 6, 19 juli 2013

 

Omdat we pas vanaf 8 uur konden ontbijten in het hotel, konden we de wekker een half uurtje later zetten dan normaal. We waren heerlijk uitgeslapen, op een comfortabeler bed! In het hotel hebben we prima kunnen ontbijten, waarna we de motoren hebben opgepakt. Zoals beloofd aan Tania(de hotel eigenaresse), zijn we nog even mee geweest naar haar expositie. Hier hebben we een persoonlijke tour gehad. De expositie zelf was leuk, maar het feit dat we door een local worden mee genomen naar een plek waar normaal touristen bijna niet komen, en een persoonlijke tour hebben gehad, vond ik nog veel leuker! Na de expositie hebben we nog een foto gemaakt met z’n 3en. Ondertussen was het al bijna half 10, hoogste tijd om weer verder te rijden.

 

Gisteren hebben we de complete Stelvio Pass niet uitgereden. Het laatste stukje van de pass, is het eerste stuk van onze route vandaag. Deze eindigde in het dorp Stelvio, waar we een klein half uurtje hebben gedwaald. We waren in het hart van het dorpje, maar konden de doorgaande weg niet vinden. De navigatie gaf rechtdoor aan, terwijl deze straat in werkelijkheid dood liep. Dit gedwaal leidde ons door smalle, stijle, pitoreske straatjes, waar mensen uit de ramen keken uit nieuwsgierigheid van ons kabaal. Uiteindelijk hebben we 2km terug gereden, en zijn we de hoofdweg maar weer op gegaan. Hoogste tijd om wat kilometers te gaan maken!

 

Bij de grensovergang naar Oostenrijk hebben we bij een kiosk gevraagd of we vignetten nodig zijn. Dit was niet nodig, want we zouden allemaal binnendoor wegen nemen waar geen vignette nodig is. Na een paar kilometer zijn we een grote weg op gegaan, waar we dus wel vignetten nodig zijn. Eerst maar zo’n 50 kilometer op de gok doorgereden, waarna we een rust hebben ingelast bij een tankstation. Hier bleek dat een vignette maar €5 kostte. Hier gaan we dus geen risico op een boete voor lopen! Na getankt, wat gegeten en gedronken, en de vignette gehaald te hebben, zijn we weer verder gaan rijden.

 

Tot ongeveer half 5 hebben we binnendoor wegen gehad. Na half 5 zijn we de Duitse autobahn op gegaan. Ondertussen hebben we de grensovergang van Oostenrijk naar Duitsland ook gehad. Vlak voor de grensovergang reden we op een 60-kilometer-weg, net buiten een dorpje. We hadden een lekker gangetje, tot er plotseling een man in uniform de weg op liep. Het bleek een Oostenrijkse politie agent te zijn, die ons had gelasert. Omdat Ruben voorop reed werd hij gemeten, met een snelheid van 78 km/u. De agent ging er maarzo van uit dat ik ook zo hard reed, dus kregen we beide een bekeuring van €20. Daar kunnen ze in Nederland nog wat van leren! We moesten het wel ter plekke, contant, afrekenen. Allebei hadden we dit geld niet op zak, dus had de agent onze rijbewijzen ingenomen, en moesten we in het dorpje gaan pinnen. Ik wou graag iets meer dan de bekeuring en de herinnering, en vroeg brutaal aan de agent of we met hem op de foto konden. Zijn collega had toch niets beters te doen dan mensen bekeuren, dus had hij wel even de tijd om de foto te maken.

 

Zoals ik al zei, zijn we rond half 5 de autobahn op gegaan. Dit hebben we tot een uur of 8 ‘s avonds gereden, zodat we een flink eind op weg zouden zijn. Onderweg hadden we al besloten dat we weer in een hotel gingen slapen, zodat we wat langer konden doorrijden en wat meer kilometers konden maken. Dit zou morgen alleen maar schelen! Al met al hadden we vandaag zo’n 440 kilometer gereden.

 

Dag 7, 20 juli 2013

 

Na weer een nachtje goed in een hotelbed geslapen te hebben, zaten we om half 10 weer op de motor. Ruben’s voorband was dusdanig versleten, dat hij deze niet meer vertrouwde op de snelweg. Gelukkig zat er in het dorp een BMW dealer(Brauneisen, in Wendlingen), die de band nog op voorraad heeft. Deze dealer deelde nog even mee dat de achterband ook aan vervanging toe is. Als Ruben hiermee zou doorrijden, loopt hij het risico op een fikse bekeuring! Met deze waarschuwing, heeft Ruben besloten beide banden te vervangen, voor het luttele bedrag van €280. Hier hebben we tot een uur of 11 op gewacht.

 

Alles weer bepakt en bezakt, tijd om te gaan! Scheidt mijn motor ermee uit! Bleek de zekering weer doorgebrand te zijn! Nieuwe zekering erin, en kijken wat er gebeurd… Brand gelijk door, sh!t! Alles wat onder de olie zat van de eerste dag heb ik schoon gemaakt, dit maakte geen verschil. Ondertussen stond ik in de bakkende zon, en kreeg het goed warm! De mensen van Brauneisen waren gelukkig zo vriendelijk om mij binnen, in de schaduw, het probleem op te laten zoeken. Ik heb er een zwaardere zekering in gedaan, het slot op contact gezet, en de verlichting eens voorzichtig aan gezet. Bij het aanzetten van de koplamp, ging ook het knipperlicht branden. Hmmm… dat klopt niet! De kabelboom maar eens nakijken. Hier bleek dat er een aantal kabels samengesmolten zijn door hitte. Deze kabels waren ontbloot, en maakten contact met elkaar… Sh!t, kan ik de hele kabelboom controleren… Gelukkig viel het allemaal mee, en beperkte het probleem zich bij  tot het stuur. Na alle kabels los gemaakt, en opnieuw geïsoleerd te hebben, heb ik er een lichtere zekering in gedaan, en het weer geprobeerd. Nu ging het goed! Snel de boel weer dicht bouwen, en rijden!! De mensen bij Brauneisen waren heel vriendelijk, en hebben mij goed geholpen met het uitzoeken van het probleem en het leveren van materialen(schoonmaak middelen, isolatietape etc.) Uiteindelijk zaten we rond 12 uur weer op de motor.

 

Onderweg hebben we geen problemen meer gehad. We hebben ongeveer om de 100 kilometer een korte pauze ingelast, om de benen te strekken. Dit bleek ook wel nodig, want je weet op een gegeven moment geen houding meer aan te nemen op de motor. Je kont begint te zeuren, je gas-hand kan niet van het stuur af, volle tegenwind in je snufferd… Maarrr… Dit willen we graag, kilometers maken, motor rijden, dus niet zeuren en gas d’rop!

 

600 kilometer verder, zo rond half 10 ‘s avonds kwamen we in het laatste dorpje vóórdat we thuis kwamen. Hier even een ‘emotioneel’ afscheid gehad, toen door naar huis.

 

Omdat we eigenlijk een dag later thuis zouden komen, zaten alle deuren thuis op de knip. M’n vriendin lag op bed te dommelen en was onbereikbaar! Na lang proberen, heb ik haar te pakken gekregen en deed ze de deur open. Compleet verrast, en blij mij weer terug te hebben, hebben we nog even buiten van het mooie weer genoten, waar ik mijn verhaal heb kunnen doen.

 

Terugblik

 

Ondertussen is het al donderdag, 25 juli 2013, en ik ben nog steeds onder de indruk van de hele trip! Elke keer als ik de foto’s kijk, of verder ga met dit verhaal, moet ik weer aan de reis denken. Hoewel het vermoeiend kan zijn om de hele dag op de motor te zitten, geeft het toch een voldoening. ‘s Avonds een biertje bij de tent, de hele dag bespreken. Nu terug denkend aan de 2700 kilometer die we in 7 dagen hebben gereden. 7 landen die we hebben doorkruisd, ieder met z’n eigen landschappen en kenmerken. Alle wegen, mensen, uitzichten en indrukken die we hebben meegemaakt. Alles heeft een geweldige indruk op mij achter gelaten. Zo sterk en positief, dat ik dit volgend jaar weer wil doen. Waar de reis dan heen gaat is nog niet zeker, maar ik zit te denken aan Noorwegen en Zweden, misschien zelfs de Noordkaap! Maar dat word weer een ander verhaal. Voor nu nog even na genieten van deze trip…
Share

What do you think?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *